บันทึกโดย: admin
เมื่อ ก.พ. 12, 2009
ฟังแล้ว ก็งง ๆ เดาดู ก็พอเข้าใจว่า เป็นราว ยาว ๆ คล้าย ราวตากผ้า แต่ หอยหมึก ก็งงไปเลย ผมก็งงด้วยคน แต่ขออธิบายให้ฟังเล็กน้อย ท่านคงเคยเห็น หรืออาจจะเคยทานปลาหมึกสาย ย่าง ปัจจุบันเป็นที่นิยมอย่างมาก เนื่องจากอร่อย ถ้าเจ้าไหน น้ำจิ้มรสเด็ดด้วยแล้ว ลูกค้าอุดหนุนไม่ขาดสาย
แต่ที่มาของปลาหมึกนั้น สุดพิศดาร เห็นแล้วอึ้งไปเลย เพราะวิธีจับปลาหมึกสายนั้น เป็นสุดยอดภูมิปัญญาชาวบ้านจริง ๆ คือ นำหอยที่ตายแล้ว หรือ แกะเอาเนื้อออกไปแล้ว นาดประมาณ กำปั้น หรือ ฝ่ามือ มาเจอรูที่ปลายหอย แล้ว มัด ร้อย ด้วยเชือกไนล่อน ขนาดเส้นผ่าศูนย์กลางประมาณ ครึ่งเซ็น สอบถามแล้วว่า ควรมัดห่างกันประมาณ 2 วาครึ่ง แล้วมันจะจับปลาหมึกได้ไงหนอ หลายท่านคงคิดเหมือนผม แต่ ก็ได้รับคำอธิบายว่า ปลาปมึกสายนั้น โดยธรรมชาติของมันแล้ว จะหากินตามจุดที่มีซากเปลือกหอย หรือ โขดหิน ที่มีเปลือกหอยสะสมอยู่ เพราะการจับมัน ดัดแปลงจากธรรมชาติของมันเช่นกัน ปกติแล้ว หมึกสายเป็นสัตว์ทะเลที่ว่ายน้ำไม่เร็วนัก และมักจะเป็นอาหารอันโอชะ ของปลาด้วยเหมือนกัน แต่ สิ่งที่จะป้องกันตัวเอง จากสัตรูทั้งหลาย ก็คือ เปลือกหอย มันจะเข้าไปอัดตัวอยู่ในเปลือกหอย แล้วมิหนำซ้ำ ยังจะหาเปลือกหอยแบน ๆ มาปิดปากอีกต่างหาก นับว่า สุดยอดแห่งศิลปการป้องกันตัวด้วยเหมือนกัน
การจับหมึกสาย ด้วยหอยราว แบบนี้ ยังไม่ทำกันแพร่หลายนัก ที่เกาะช้าง ทำกันมาได้ประมาณ 2 ปี การวางจะวางราวละ 100 ตัว ( หอย ) ซึ่ง ต่อครั้งจะได้หมึกสาย นับพันตัว ราคาปัจจุบัน กก.ละ 50 บาทโดยประมาณ นับว่าทำรายได้ให้ไม่น้อยเลยทีเดียว